Well... macamana nk start eh.. hm... dugaan dlm hidup tu mesti ade lah kan... as for me..stiap dugaan yg dtg tu ak akan sedih la... tp xdela lame sgt.. im a very positif person... dah sedih2... pastu akan stop... n start to find solutions... sbb ak yakin every single problem occur mesti ade hikmah... slame mane pon ak ssh..slame mane pon ak menderita... ak tau xkan selamenye begitu kan... one day..after all this... after allllll the suffer i face...i know... im going to shineeee .... bahagia... skrg ni bia lah ssh dlu...bialah sume jadi skrg.. ak anggap ni experience yg boleh jadikan ak manusia nnti... yg boleh jadikan ak manusia yg bersyukur dgn stiap zarah kebaikan, kebahagiaan dan rezki yang Allah bagi.. lg 1... ak mesti berusaha btol2... nk kumpul duet.... bkn nk kawen ye.... nk bahagiakan ibu ayah... tiap kali blk seremban... bile nk tdo msti ak akn sedih... sbb ak akn pikir... ape yg ak dh bagi kt ibu ayah eh? Ape bakti ak kt umah ni eh? Mungkin sbb ak ank sulung kot... n bile tgk ayh still keje... lg ak sebak... dah tua ayah ni... ak ni mcm xde function je... xleh nk bg duet supaye ayah xyah kje susah2... ayah keje jaga kot... bahaya lagi... dlu xrase mcmni...skrg lain( mungkin dh jadi semakin kewanitaan).. skrg tgk ayah blk kje pon dah rase sedih semacam...hm... smoga smua mudah dan lancar lps ni... tp after everything... alhamdulillah syukur pada Allah s.wt.. ak msih berdiri di bumi Nya yg indah ni...
